Doorzoek onze website

Telefoonnummers

Zelf veteren? Laat zien wat je kunt!

Wanneer je een van je patiënten een slechte prognose van zijn of haar arm en hand moet meedelen, is dat niet leuk. Je gunt iemand herstel en zo min mogelijk beperkingen in het dagelijks leven. Het leren omgaan met deze beperkingen en bekijken hoe iemand toch zo zelfredzaam mogelijk kan zijn, maakt ons vak dan ook gelijk weer zo mooi.

Meeloopdagen organiseren wij voor de patiënt en betrokken naasten om een kijkje te geven in de revalidatie, te bespreken hoe de revalidatie er voor staat, wat het plan is voor de komende periode en wat er geregeld moet worden voordat iemand het revalidatiecentrum kan verlaten: naar huis of een andere instelling.  

Bovenstaand is van toepassing op een van mijn patiënten. Hij heeft een beroerte doorgemaakt en als gevolg daarvan onder andere een arm die niet meer werkt: er zit geen beweging en helaas is de prognose ook niet zo dat dat nog terug gaat komen.

De partner van deze meneer gaf tijdens zo een meeloopdag aan dat zij tijdens de weekendverloven nog moest helpen bij het aantrekken van de sokken en de schoenen. Voor haar belasting zou ze het fijn vinden wanneer haar man dit zelf zou kunnen.  

Het veteren van de schoenen

Op vrijdag voor het weekendverlof kijken we hier samen naar. Meneer is gewend zijn voet op de grond te laten staan en dan de tenen wat te liften. Door zijn beroerte lukt dit niet en is het aantrekken van sokken en schoenen niet langer op de oude manier haalbaar. Wanneer ik wat tips geef over het over elkaar brengen van de benen, krijgt hij het wel voor elkaar. De sokken gaan heel gemakkelijk aan en ook de schoen met spalk krijgt hij goed aan. Het volgende probleem is het veteren van de schoenen. Na wat pogingen om eenhandig te veteren, besluit ik de veters op een andere manier in de schoenen te doen. Nu kan hij veel makkelijker eenhandig veteren. Meneer vertrekt met een blij en goed gevoel naar huis voor een weekend thuis met zijn vrouw, kinderen en kleinkinderen. 

Ik krijg een grote lach op mijn gezicht wanneer een collega mij op maandag even om aandacht vraagt. Meneer heeft het gehele weekend geoefend met zijn sokken en schoenen aantrekken en het eenhandig veteren en kan het nu zonder hulp van zijn vrouw.  

Kortom: wanneer mensen zien wat ze weer kunnen, gaan ze hun grenzen verleggen en krijgt elke dag nieuwe doelen.

De eerst volgende keer dat ik deze meneer  zag zei hij: ‘Karen, laten we naar boven gaan. Daar hangt mijn jas. Het lukt mij niet deze aan te krijgen, maar ik denk dat jij er voor kan zorgen dat ik dit zelf weer kan’. En zo ging het!  

Karen Langereis

Karen Langereis

Karen is Ergotherapeut bij Revalidatie Friesland en schrijft over haar ervaringen met patiënten die in behandeling zijn.