Doorzoek onze website


Bel ons

088 580 15 80

Hilda: “Het is echt iets van mij”

Hilda Heuven (42 jaar) is sinds ze 3 jaar is, kind aan huis bij Revalidatie Friesland.

Ze is geboren met spastische ledematen. Het was nooit duidelijk hoe dat precies kwam. Een jaar of tien geleden werd pas geconstateerd dat dit vermoedelijk komt door een drietal hersenbloedinkjes die ze voor haar geboorte opgelopen heeft. Sinds de start van de Revalidatie Friesland expositie, nu zo’n drie jaar geleden, doet Hilda mee. Ze vind het nog lastig om zichzelf te bestempelen als kunstenares. Maar dat is ze wel!

Knokken

Creativiteit en beweeglijkheid hebben er bij Hilda altijd ingezeten. “Vroeger zeiden de leraren op school: je schriften zijn altijd vol. Dat zou alleen wel met wat meer sommen mogen zijn en met wat minder tekeningetjes”, vertelt Hilda lachend. Dat creatieve en altijd bezig willen zijn zat er dus al vroeg in bij Hilda. Ze heeft overal hard voor moeten knokken. Hilda: “Mijn valkuil is dat ik alles leuk vind. Daardoor is het lastig mijn energie goed te verdelen over de dag en kom ik mezelf regelmatig tegen”. Vijftien jaar geleden raakte ze overspannen. Dat was een eyeopener die haar aanzette meer te doen met haar creatieve kant. “Ik ging lessen volgen bij Wilke de Jager in Lippenhuizen. Daar heb mijn eigen stijl gevonden en verder ontwikkeld”, vertelt Hilda.

Iets van mij

Hilda: “Sinds een jaar of vijf heb ik geen betaalde baan meer. Dat betekent niet dat ik niets doe. Ik wil wat doen met mijn leven en met mijn kunst”. Dat is dan ook één van de redenen dat ze graag meedoet aan de expositie van Revalidatie Friesland. Haar schilderwerk ís Hilda ten voeten uit: abstract, figuratief en kleurrijk. Sinds kort experimenteert ze ook met ander materiaal. Zo werkte ze onlangs aan een van klei geboetseerde ‘dikke dame in zwempak’. Het kunstwerk was bijna klaar. Ze hoefde enkel het werk een beetje bij te werken. Toen bleek de klei keihard te zijn geworden. Een paar natte doeken bleken niet afdoende. Hilda zette het werk daarom in een bakje water. De volgende dag bleek het kunstwerk in zijn geheel weer te zijn vergaan tot een hoopje klei. “Daar heb ik hartelijk om gelachen en weer van geleerd. Ik vind het erg leuk om creatief bezig te zijn. Het is echt iets van mij”, benadrukt Hilda.