Doorzoek onze website


Bel ons

088 580 15 80

Jildou: “Ik heb mijn leven teruggekregen”

Jildou Henni (43) heeft, zoals ze het zelf zegt een ‘pittig’ jaar achter de rug. Door een bestraling, die ze als klein kind heeft gekregen, is er in haar hoofd een grote hersenvliestumor ontstaan. Deze werd in juli 2016 ‘ontdekt’. Na een spoedoperatie revalideerde ze vier maanden in een kliniek in Zutphen. Inmiddels woont ze weer thuis en zet ze haar revalidatiebehandeling poliklinisch voort bij Revalidatie Friesland in Leeuwarden.

In september 2015 ging Jildou naar de huisarts in verband met TIA-achtige verschijnselen. “Ik ging steeds moeizamer praten, kon steeds slechter lopen en mijn hand optillen ging moeilijk”, vertelt Jildou. Ze werd verwezen naar het ziekenhuis waar ze diverse onderzoeken heeft ondergaan. Daar kwam eigenlijk niets uit. Haar klachten werden eigenlijk afgedaan. Jildou: “Het zat tussen mijn oren, werd me verteld”. Het gekke was dat de verschijnselen ook gewoon weer verdwenen.

Tussen mijn oren

In de tijd die daarna volgde ging het steeds slechter met Jildou. Ze werd vermoeider en apathisch. Haar vader omschreef het als ‘zombie-achtig’. Ze sliep het grootste deel van de dag. Via contacten van haar moeder belandde ze in juli 2016 bij een neuroloog in Deventer voor een soort van second opinion. Er werd zelfs rekening gehouden met de ziekte Creutzfeldt Jakob. Een variant van de ‘gekke koeienziekte’ BSE en met DES. Jildou werd in dat ziekenhuis binnenstebuiten gekeerd qua onderzoeken. “En wat bleek? Het zat inderdaad tussen mijn oren. Maar dan letterlijk. Ik bleek een tumor ter grootte van een mandarijn te hebben op mijn hersenvlies”, vertelt Jildou.

Op gevoel vertrouwen

Als klein kind had Jildou een goedaardige maar progressieve tumor op haar hypofyse. Daar is ze destijds voor geopereerd en bestraald. Die bestraling is vermoedelijk de ‘trigger’ geweest voor de ontwikkeling van de tumor die onlangs is ontdekt. Destijds werden de ouders van Jildou afgedaan als overbezorgde ouders terwijl zij zelf voelden dat er meer met Jildou aan de hand was. Ook dit keer hebben Jildou en haar ouders hard moeten knokken om gehoord te worden. “De patiënt is de beste diagnosesteller”, concludeert Jildou.

Spiritueel

Jildou is altijd al creatief geweest. Als kind was ze dol op kralen. Inmiddels maakt ze prachtige sieraden en is ze begonnen met schilderen. In 2012 stopte haar moeder met schilderen waarna zij alle verfspulletjes kreeg. “Mijn werken worden allemaal ingegeven door mijn gevoel. Zo heb ik bijvoorbeeld een werk gemaakt vanuit een soort van woede-explosie. Achteraf gezien vind ik dat één van mijn mooiste werken”, lacht Jildou. Voor haar werkt het schilderen als een soort van verlossing. Het geeft haar veel voldoening en het geeft letterlijk ‘ruimte’ in haar hoofd.

Juni 2017