Doorzoek onze website


Bel ons

088 580 15 80

Joke: “Mijn wereld ging weer open”

Joke Bisschop (52) kreeg op 5 maart 2016 een ernstig eenzijdig ongeluk. Een ongeluk met een ingeklapte long, negen gebroken ribben, een op vijf plaatsen gebroken bekken, schouderletsel, een hartkneuzing, hersenkneuzing en een bloeding op haar hersenstam tot gevolg. Er volgde een lange periode van herstel en revalidatie.

‘Shiiiit, hier moet ik niet heen!!!!’, is het enige wat Joke zich nog kan herinneren van die bewuste avond. Ze nam een verkeerde afslag op de snelweg. Daardoor vloog haar auto uit de bocht. “De brandweer heeft bomen moeten kappen en de auto open moeten knippen om me te bevrijden. Het was een ernstig ongeluk. Het is een wonder dat ik er nog ben. Ik ben werkelijk beschermd en bewaard gebleven”, zegt Joke.

Toch oma

Al met al heeft Joke twee weken in het ziekenhuis gelegen en is daarna nog drie maanden thuis verder verzorgd. “Ik kreeg fysiotherapie aan huis en toen ik weer kon lopen en fietsen ging de wereld weer voor me open. Twee maanden na het ongeluk werd ons eerste kleinkind geboren en ik was zo dankbaar dat ik hem vast mocht houden. Ik was toch oma geworden!”, vertelt Joke. Drie maanden later overleed de vader van Joke onverwachts aan een hersenbloeding. Een vreselijk verdriet in een periode waarin ze net weer wat overeind begon te krabbelen. Lichamelijk ging het goed, cognitief ging het minder.

Cognitieve therapie

Een MRI scan in het ziekenhuis liet hersenschade zien. Joke: “Mijn behandelend neuroloog adviseerde mij cognitieve revalidatie therapie te volgen. Begin februari kon ik terecht bij Revalidatie Friesland in Beetsterzwaag. Ik krijg daar fysio-, en cognitieve therapie. Ook had ik gesprekken met een maatschappelijk werker en een psycholoog”. Inmiddels gaat het een stuk beter met Joke. “Ik ben me meer bewust van m’n doen en laten en pas me aan bij wat ik kan. Das best moeilijk als je al je hele leven anders bent gewend. Plannen, ‘nee’ zeggen, genoeg rusten, je bewust zijn van je houding en het gebruik van spieren enzovoort, enzovoort”, vertelt Joke. Inmiddels is ze aan het re-integreren op school. Joke is namelijk kleuterjuf. Het gaat heel goed met een kleine groep. Met hersenletsel is een re-integratie proces best lastig. Je moet namelijk voortdurend inschatten wat wel en niet kan. Joke: “Dat vind ik ook heel vervelend voor school. Ik ben er een jaar uit geweest en moet er weer helemaal in komen en mijn plekje vinden. Maar ik ben positief en bouw het rustig op, we gaan er nu van uit dat ik in maart volgend jaar weer helemaal kan functioneren”.

Genieten

“Ik schilder heel erg graag. Heerlijk om te doen! Dat doe ik met acrylverf en ik combineer dit vaak met materiaal uit de natuur. Denk aan takjes, zand en dergelijke. Ook verband, netjes, kurk en stro kan ik goed gebruiken”, licht Joke toe. Ik vergeet dan alles om me heen. Als het werk dan ook nog goed lukt, dan kan ik echt genieten”, vertelt Joke. Soms verkoopt ze eens wat en ze heeft wel eens geëxposeerd met haar schilderclubje. “Maar het meeste hangt gewoon thuis ‘geëxposeerd’, zegt Joke lachend.

Juni 2017