Doorzoek onze website


Bel ons

088 580 15 80

Weer vooruit

In 2016 verbleef Lenie Landstra (67), na een poliklinische behandeling van drie maanden in Sneek, een periode in de kliniek van Revalidatie Friesland in Beetsterzwaag.

Ze kampt sinds haar veertigste met ernstige rugklachten. Ze heeft al diverse wegen bewandeld om van haar chronische pijn af te komen. Zo zijn bijvoorbeeld de onderste ruggenwervels vastgezet. Daarna was ze pijnvrij. Helaas van korte duur. De pijn kwam al snel weer in alle hevigheid terug. Door de constante pijn heeft Lenie veel dingen in haar leven op moeten geven. Zoals haar baan. Ze werkte met hart en ziel als leidster bij een kinderdagverblijf voor kinderen met een ontwikkelingsachterstand en/of verstandelijke beperking.

Lopen lukte niet meer

Medio 2014 kreeg Lenie, naast de chronische rugpijn, andere klachten. “Ik kreeg ‘lamme’ benen. Het gebeurde zomaar dat ik niet meer op mijn benen kon staan. Ik zakte er gewoon doorheen. Na enige tijd trok dat weer een beetje bij, totdat ik op een dag zomaar mijn enkel brak. Daarna lukte het lopen eigenlijk helemaal niet meer”, vertelt ze.  Ze was al geruime tijd in behandeling bij een manueel therapeut die haar adviseerde naar een neuroloog te gaan. Er volgden vele onderzoeken waar nauwelijks iets uit kwam. De neuroloog vermoedde een spierziekte. Echter een second opinion in het spiercentrum van het UMC in Utrecht wees uit dat het hier eerder om spierzwakte ging dan om een spierziekte. Ze werd door de neuroloog verwezen naar een revalidatiearts. Lenie: “Na drie maanden poliklinische revalidatiebehandeling was ik eigenlijk niet vooruit gegaan. Ik kreeg toen het advies me te laten opnemen in de kliniek in Beetsterzwaag. Mijn eerste reactie was: Zo slecht ben ik toch niet?”

Vele kleuren

Vanaf Lenie’s jeugd, loopt tekenen als een rode draad door haar leven. Pas op latere leeftijd is ze gaan schilderen. Eerst aquarelleren, maar omdat ze graag heel gedetailleerd werkt, is ze op een gegeven moment overgestapt op olieverf. Eenmaal in de kliniek ging alles heel voorspoedig. “Daar was ik hartstikke blij mee. Ik had weer tijd, ruimte en zin om te gaan schilderen. Daar had ik de afgelopen jaren de energie en de concentratie niet meer voor. Ik ben nu zelfs aan het experimenteren met een nieuwe stijl, omdat het precieze werk (wat toch altijd mijn ding was) me niet meer zo goed afgaat door het verlies aan concentratie”, zegt Lenie. Het ging even heel goed. Daarna kreeg ze een behoorlijke terugval en was ze eigenlijk weer terug bij af.

Weer vooruit

Lenie: “Boos en verdrietig word ik er van. Toch heb ik bij Revalidatie Friesland geleerd dat ik wel weer vooruit kan komen. Daar houd ik me dan ook nu maar aan vast”. Het schilderen is voor haar altijd een uitlaatklep geweest. Ook nu het weer minder gaat hoopt ze het schilderen wel te kunnen blijven doen. “Ik laat me graag inspireren door mijn omgeving en de natuur. Ook zijn mijn kleinkinderen een favoriet onderwerp in mijn schilderijen”, vertelt Lenie lachend. Ze stelt een prachtig werk beschikbaar voor de kunstveiling op het kunstweekend.

Bekijk ook www.lenie-landstra.nl.